Home Τοποθεσια

Μεζεδάκια

Friday
Aug 18th

Τοποθεσία

E-mail Εκτύπωση PDF
Λιτόχωρο

Μακραίωνη η ιστορία του Λιτόχωρου. Συνεχής και αδιάσπαστη στο πέρασμα του χρόνου. Πηγές της ο μύθος και η παράδοση.

Λέγεται ότι ιδρύθηκε από τους κατοίκους της αρχαίας πόλης Πίμπλειας, λατρευτικού κέντρου των Πιμπλειάδων Μουσών, που υπαγόταν στην περίφημη πόλη του Δίου. Η μικρή πόλη ήταν χτισμένη στις όχθες του ποταμού Ενιπέα και καταστράφηκε από τα νερά του ποταμού, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να εγκατασταθούν στη σημερινή θέση του Λιτόχωρου.

Το σημερινό Λιτόχωρο είναι μια πόλη 10,000 κατοίκων με ανεπτυγμένο δίκτυο υπηρεσιών και εύκολη οδική και σιδηροδρομική πρόσβαση. Απέχει 92 χιλιόμετρα απο τη Θεσσαλονίκη και 65 απο τη Λάρισα. Από τον καινούριο οδικό κόμβο, στρίβοντας στα δεξιά και σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων, μπορεί κάποιος να φτάσει στο Λιτόχωρο, σε υψόμετρο 300 μέτρων απο τη θάλασσα, σκαρφαλωμένο στις υπώρειες του Ολύμπου

Ταξιδεύοντας απο τη Θεσσαλονίκη προς την Αθήνα, μετά την Κατερίνη δεσπόζει στα δεξιά επιβλητικός ο Όλυμπος με τις χιονοσκεπείς κορυφές του και τις απόκρημνες χαράδρες του, πνιγμένες κυριολεκτικά στο πράσινο. Η πόλη με το μέγεθος και την υποδομή της, στηρίζει την έντονη τουριστική κίνηση της ευρύτερης περιοχής.

Εικόνα ξεχωριστή η μία από την άλλη, ομορφιές ιδιαίτερες, που λούζονται στο ατέλειωτο μπλε μιας θάλασσας πεντακάθαρης, χωρίς βιομηχανικά απόβλητα κι ελάχιστα προσεγγίσιμη από το μαζικό τουρισμό.

Στα παράλια βρίσκεται μεγάλος αριθμός τουριστικών εγκαταστάσεων και παραθεριστικών οικισμών, που συγκεντρώνουν πολλές χιλιάδες Έλληνες και ξένους επισκέπτες κάθε καλοκαίρι. Το ίδιο το Λιτόχωρο φιλοξενεί σημαντικό αριθμό παραθεριστών όλες τις εποχές του χρόνου.

 

Ο Όλυμπος, το βουνό των Θεών...


Ο Όλυμπος βρίσκεται ανάμεσα στην Πιερία της Μακεδονίας και την Περαιβία της Θεσσαλίας, περιοχές της αρχαιότητας που μοιράζονταν τον ορεινό του όγκο και είχαν εκτεταμένα σύνορα πάνω σ' αυτόν. Αποτελείται από τον Άνω και τον Κάτω Όλυμπο, ενώ ο Τίταρος "συμφυής τω Ολύμπω" αποτελεί βορειοδυτική επέκταση του ίδιου ορεινού όγκου με τον Όλυμπο. Πάντως, ο Άνω Όλυμπος, δηλαδή ο κεντρικός και περιφανής πυρήνας του τριπλού αυτού ορεινού συγκροτήματος, είναι ο κατ' εξοχήν Όλυμπος.

Η εκθαμβωτική και μεγαλοπρεπής εικόνα του πιερικού Ολύμπου πρέπει να σφράγισε τη μνήμη του προϊστορικού ανθρώπου που κατοικούσε στους πιερικούς του πρόποδες. Μοιάζει έτσι σαν να αποτυπώθηκε μόνιμα και αναλλοίωτα σε ηρωικά τραγούδια που διασώθηκαν με την προφορική παράδοση και καταγράφηκαν τον 8ο π.χ. αιώνα από τον Όμηρο.

 

Ο Όλυμπος είναι για τον Όμηρο το κέντρο της ελληνικής θρησκευτικής συνείδησης, η κατοικία των αρχαίων θεών, με το Δία καθισμένο ψηλά στο θρόνο του, το Μύτικα προφανώς, και τους θεούς δίπλα του.

 

Ο Όμηρος, που είναι το αρχαιότερο ελληνικό κείμενο και ενσωματώνει τις γνώσεις που κυκλοφορούσαν στην εποχή του και οι οποίες, όπως είναι φυσικό, εκτείνονταν χρονικά σε πολλούς αρχαιότερους αιώνες, μιλά για τον Όλυμπο με την οικειότητα ενός ανθρώπου που τον ξέρει καλά. Ο Όλυμπος είναι για τον Όμηρο αγάννιφος και νιφόεις, δηλ. πολυχιονισμένος και χιονοσκέπαστος, είναι πολυδειράς και πολύπτυχος, δηλ. με πολλά φαράγγια και πολλές χαράδρες, είναι η κατοικία των θεών, θεών έδος, και μάλιστα η ατράνταχτη κατοικία τους, θεών έδος ασφαλές αιεί. Ο Όλυμπος είναι για τον Όμηρο η κατοικία των Μουσών, οι οποίες ονομάζονται Ολυμπιάδες και κόρες του Δία. Στον Ησίοδο οι Μούσες είναι ακόμα Ολυμπιάδες και κατοικούν στον Όλυμπο.

 

Από την αρχαιότητα ακόμα αναφέρονται οι πόλεις Πίμπλεια, Ηράκλειον, Πιερίς, Άτηρα, Πέτρα, και ακόμη τα Λείβηθρα (πατρίδα του μυθικού Ορφέα), το Πύθιο (ιερός τόπος του Απόλλωνα) και το Δίον, η ιερή πόλη των Μακεδόνων στους πρόποδες του βουνού.